Copyright H.E. Schoonekamp. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

woensdag 7 mei 2014

Roekoe. Column 2014-18 voor Contact

Ik sta voor het raam en kijk naar buiten naar de lucht. Zal het gaan regenen of niet? Ik ga zo op weg naar een gezellig etentje in het centrum, en daar wil ik wel een beetje goed voor de dag komen. Dus mijn haar is fris gewassen, ik heb mijn mooiste kleren uit de kast getrokken, mijn schoenen zijn gepoetst, ik heb een lekker luchtje opgedaan en ik ben even bezig geweest met mijn make-up. Maar toen ik voor de spiegel stond was ik tevreden met het eindresultaat. En dat wil ik nu zeker niet laten ruïneren door een flinke bak hemelwater. Ik durf het er niet op te gokken en hoewel ik weet dat de paraplu me de hele avond in de weg zit en de kans zeer groot is dat ik de paraplu weer ergens laat liggen, loop ik er toch mee de deur uit. Voorlopig is het nog droog. Gelukkig. Onderweg naar het centrum valt het me op hoe groen Zutphen ineens is geworden. Daar heeft die enorme regenbui van afgelopen week vast een groot aandeel in gehad. De boomtoppen staan vol in het blad en zo te horen hebben ook heel veel vogels een verblijfplaats gevonden. Ik hoor gezang, gekrijs, gekwetter en getjilp uit de bomen. Prachtig. Ik word er vrolijk van. De donkere lucht wordt steeds minder donker en de paraplu heb ik losjes vast. Ik heb nu al spijt dat ik die meegenomen heb. Ik loop stevig door naar het centrum. Op de Tadamasingel zie ik Droge Nap al staan. In de Vispoortgracht zie ik nog meer vogels; heel veel ganzen en eenden met kuikentjes. Zo lief om te zien! Ik blijf even staan en kijk naar de watervogels terwijl in de bomen heel veel vogels hoorbaar zijn. Ineens voel ik iets op mijn hoofd landen. Ik voel dat het warm is en voel het ook op mijn wang. Met mijn hand veeg ik heel voorzichtig over mijn hoofd en als ik daarna naar mijn vingers kijk zie ik een wittige smurrie. Vogelpoep. Bah! Ik kijk omhoog de boom in om de dader te zoeken. In de boom zitten zeker 20 roeken. Ik meen bij één van deze roeken een valse grijns om zijn snavel te zien en moet de neiging onderdrukken om mijn paraplu naar de roek te slingeren.

Er zit niks anders op dan mijn afspraak te bellen en zeggen dat ik later kom. Ik loop snel naar huis en achter mij hoor ik de roeken: ‘k roek-oe, ‘k roek-oe. ‘Ik roek oe ook!’ roep ik terug terwijl ik de geur van de vogelpoep uit mijn haar ruik. Straks weer terug. Met paraplu die ik gewoon ga gebruiken. Regen of geen regen, maar zeker als anti-vogelpoepscherm. Roekoe!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen