Copyright H.E. Schoonekamp. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

donderdag 25 juli 2013

Column 4 voor Contact. Zomertijd


Zomertijd

Veel te vroeg, ver voor de wekker gaat, word ik wakker van de al brandende zon. Verder slapen is zinloos, al zou ik dat graag willen. Ik ben er principieel op tegen om wakker te worden voor de wekker gaat. Die dingen zijn niet voor niks uitgevonden. En voor de sier heb ik geen wekker gekocht. Dus om de werkloosheid van de wekker tegen te gaan slaap ik net zolang door totdat deze afgaat. En dan druk ik nog twee keer op snooze, zodat de wekker maximaal gebruikt wordt. En ik dus maximaal geslapen heb. Maar niet vandaag, veel te warm.
Douchen, tanden poetsen en naar beneden. Twee paar ogen kijken me vragend aan. Eten en koel water. En snel graag. Ik geef de konijnen brokjes, ververs het water en geef ze nieuw hooi. Ik heb wel medelijden met ze. Een dikke vacht hebben met dit warme weer lijkt me vreselijk. Voor mezelf een ontbijtje. En sterke koffie. Ik begin vandaag wel vroeger met werken, des te eerder ben ik thuis. Als ik klaar ben met werken ga ik lekker zwemmen in het Bronsbergenmeer besluit ik.
Ik rijd naar het werk en gelukkig is het rustig. Zo vroeg opstaan zonder het geluid van de wekker, dit wordt een lange dag. Zoveel mogelijk koffie dus. Aan het eind van de middag bel ik een vriendin en vraag of ze meegaat naar Bronsbergen. Zij kan ook wel wat verkoeling gebruiken en wil graag mee. Een uur later liggen we af te koelen in het meer. Lekker een stuk zwemmen, lekker fris. Opdrogen in de zon op de handdoek. Boekje erbij en een beetje bijkletsen in de nog flink brandende zon. De vermoeidheid slaat toe en ik voel me loom worden. Het volgende moment word ik wakker van de stem van m’n vriendin die vraagt of ik rood echt zo’n mooie kleur vind en op een kreeft wil lijken. In slaap gevallen en daarbij flink verbrand dus. Even afkoelen in het meer, omkleden en naar huis.
De volgende ochtend word ik wakker van het geluid van de wekker. Als ik deze uit wil zetten voel ik dat mijn verbrande arm de wekker net niet raken kan. De wekker gaat meedogenloos door, als een wraakactie op het wakker worden zonder wekker een dag eerder. Ik kom overeind, mep de wekker uit en val bijna mijn bed uit. Douchen, zelfs het water doet pijn op mijn verbrande rug. Uiteindelijk strompel ik naar beneden en zie hoe twee paar ogen mij meelijwekkend aankijken. Nog nooit een kreeft gezien zeker. Koffie dan maar… Het wordt weer een lange, warme dag. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen