Copyright H.E. Schoonekamp. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

zondag 20 augustus 2017

Brief aan fruitvliegjes.

Beste fruitvliegjes. Wij moeten nodig praten. Al is de tijd van praten eigenlijk al wel voorbij. Want jullie luisteren niet. Nou heb ik ook nooit oortjes bij jullie kunnen ontdekken, maar toch.

Het wordt tijd dat jullie het verschil leren tussen “mijn en dijn”. Ik snap hoe jullie aan de naam fruitvliegje zijn gekomen. Jullie houden van fruit. Ik ook. En daarom verstop ik in de zomer mijn fruit in de koelkast. Dat dit nu geen geheim meer is voor jullie, dat is niet zo erg. Jullie kunnen met die kleine pootjes de koelkast toch niet openen. Dat jullie lekker smikkelen en smullen van de schillen in de groene container vind ik prima. Eet smakelijk. Maar blijf daar dan ook. Ik heb binnen namelijk helemaal niks voor jullie, daar zorg ik wel voor. Ik ruim op, was af, leeg de prullenbak en maak schoon. Alles om jullie buiten de deur te houden.

Helaas. Zo af en toe heb ik kennelijk toch iets wat jullie blijkbaar heel erg lekker vinden. En daar moeten we het dus even over hebben. Want dat is iets wat ik ook heel erg lekker vind. En wat ik absoluut niet bereid ben te delen met jullie. En dat is wijn. MIJN wijn dus.

Zo af en toe kan het. Gewoon op de bank met een glaasje rode wijn. Heerlijk. Maar dat gevoel duurt niet lang. Want binnen enkele minuten cirkelt één van jullie rondom mijn glas. En die ene fruitvlieg roept vervolgens de rest van de familie. En voordat ik een glaasje wijn inschonk zag ik geen enkel fruitvliegje, in no-time zijn er een stuk of tien m’n huisje binnengevlogen. En alle tien doen serieuze aanvallen op mijn wijn. MIJN wijn dus hè, niet jullie wijn. 

Ik sla de wijn niet achterover, da’s zonde. Wijn is voor een rustig moment, om van te genieten. Dus als ik de wijn even wegzet, dek ik het glas af. Ondertussen roepend dat jullie weg moeten gaan, al wapperend met m’n handen om jullie weg te jagen. Zinloos. Want er is altijd wel een fruitvliegje dat zich toch in de wijn stort en gulzig drinkend zich tegoed doet aan mijn wijn. Meestal ben ik snel genoeg om de dronken fruitvlieg met m’n vinger uit het glas te vissen en deze buiten vrij te laten voor het beest een gelukzalige dood sterft in de rode wijn. Ja buiten, want die fruitvlieg gaat binnen ongetwijfeld nog een aanval doen. En ik ben heel erg vegetarisch hè, ik drink jullie niet op en maak jullie ook niet dood. 

Voor elk slokje heerlijke wijn dat ik drink, moet ik eerst grondig het glas bestuderen of er geen fruitvliegje in zwemt. Wég is mijn fijne op-de-bank-met-een-lekker-wijntje-moment. Als ik koffie, thee of sinaasappelsap drink zie ik jullie nooit, enkel op de wijn komen jullie af.


Beste fruitvliegjes. Die wijn is van mij. Donder op. Luisteren doen jullie niet, jullie wegwapperen werkt ook niet. Deze krant, die gaat wel helpen. Want als jullie dit niet lezen, dan rol ik em op. En vegetarisch of niet, dierenliefhebber of niet, ik mep jullie allemaal naar de eeuwige wijnvelden. Want die wijn is mijn. En niet dijn. Jullie zijn gewaarschuwd…

Dit verhaal is geplaatst in Contact Zutphen-Warnsveld. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten