Copyright H.E. Schoonekamp. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

woensdag 18 december 2013

Column 14 voor Contact: Terug in Zutphen


Na 13 uur vliegen meldt de piloot dat Nederland genaderd wordt en dat de landing ingezet gaat worden. Van Lima naar Amsterdam was de zon grotendeels zichtbaar boven de wolken. Ik realiseer me dat de temperatuur een stuk lager zal zijn dan dat ik de afgelopen twee maanden gewend ben. Dat de zon schijnt zal de kou een stuk minder erg maken. Het vliegtuig daalt nu snel, dwars door het dikke wolkendek. Daaronder wordt een grauwe donkere wereld zichtbaar. December in Nederland, zucht. De piloot zet het vliegtuig netjes aan de grond. Paspoortcontrole, rugzak van de band, langs de marechaussee en dan naar buiten. Aldaar een vrolijk weerzien en dan op weg naar Zutphen, naar huis. Bij de afrit van de A1 staat de mij zeer bekende flitspaal. Nog drie flitspalen en dan ben ik thuis. Bijzondere manier om de afstand naar Zutphen te bepalen. In Voorst nog twee en net buiten de Hoven de laatste flitspaal. En dan het bordje Zutphen. Ook al woon ik niet in de Hoven, dankzij het bordje daar voel ik me er al thuis, hoe mooi het elders in de wereld ook is. Het is inmiddels echt donker en de verlichte torens van Zutphen zijn goed zichtbaar. Een klein stukje nog en dan ben ik thuis. Koffer uit de auto en thuis verhalen uitwisselen met een wijntje en meegebrachte cadeaus geven.
De volgende dag word ik dankzij mijn Peruaanse ritme laat wakker. Ik besluit een stuk te gaan fietsen, frisse lucht is wel lekker na zo'n lange reis. Met een dikke laag kleding stap ik voor het eerst in twee maanden weer op de fiets, heel even onwennig. Het blad is van de bomen valt me direct op. Ik fiets naar de binnenstad. Onderweg merk ik dat ik met een frisse blik rondkijk, dingen die twee maanden geleden normaal waren, vallen me nu wel op. Wat is de stadsmuur met de oude poortjes mooi! Ik lach om het moeilijke fietsen op de kinderkopjes op de markt. Door het donkere grauwe weer zijn de torens van de Walburgkerk en Wijnhuistoren niet goed zichtbaar maar ik blijf staan en kijk omhoog. De Zutphense binnenstad is mooi versierd in Kerstsfeer. Het water in de Ijssel is donker. De terrassen zijn leeg maar de horecagelegenheden zien er van binnen warm en gezellig uit. Voor de rechtbank fiets ik te hard over de hoge drempel en val ik bijna van de fiets. Ik moet erom lachen, die hoge bulten was ik even vergeten. Ik fiets door en zie links voor me Droge Nap staan. Ik zwaai naar hem en roep al fietsend naar hem: "Hallo! Ik ben weer in Zutphen! En ik heb je best gemist!" Een ouder echtpaar kijkt me raar aan. Ik zwaai ook naar hen. Hallo Zutphen, ik ben er weer! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen